Koopergernis

Zoals u weet waren wij op zoek naar een geschikte boot voor ons gezin. Waren, want inmiddels hebben we een boot gevonden die aan al onze wensen voldoet en een bank die meedenkt. Althans, “meedenkt” in de zin dat wanneer wij alles wat we hebben als onderpand geven, zij bereid zijn om het financiële gat te financieren, maar dit terzijde. Enfin, u begrijpt hoe ver wij voor onze hobby gaan.

Maar dan: de dealer. De boot is als gezegd helemaal top. Voldoet helemaal: zes slaapplaatsen, twee douches, keuken, magnetron en GEEN televisie. Maar die verkoper….. dat is me toch een @%#$$^*@%#. Zo iemand zou geen verkoper mogen zijn. Daar zouden wetten voor moeten komen. Er valt namelijk geen land te bezeilen met die man. Allereerst belt ie nooit terug wanneer hij weer eens “even niet op zijn plaats is”. Daarbij is hij zo overtuigd van zichzelf en zijn product dat het er op neer komt dat wij heeeeel blij mogen zijn dat we zijn merk mogen kopen. En last but not least; van korting heeft meneer helemaal nog nooit gehoord. Want zeg nou zelf: als je zijn boot niet koopt, dan is dat toch jouw pech, niet de zijne.

Toen ik laatst op de Hiswa was, zag ik hem slenteren. En ik merkte dat ik moeite deed om hem te ontlopen. Maar bij de broodjestent was het te laat. Ineens stond ie naast me. Hij groette me hartelijk en vroeg wanneer ik de boot ging bestellen. Ik vertelde hem dat ik meerdere malen had geprobeerd hem te bereiken maar nooit werd teruggebeld. Want ik wilde nog over een aantal zaken praten.
Hij antwoordde dat ie een afspraak had, maar mij volgende week zou bellen. Ik wacht nog steeds op zijn telefoontje. Mijn droomboot zal toch niet op z’n hoofd gevallen zijn?

Terug naar overzicht