Zak-reclame

Afschuwelijk vind ik het. De naam van het bedrijf, soms zelfs compleet met logo en pay-off, op de zakflap (what’s in a name?) van een colbertje. Wie dat heeft bedacht? Ik hoop, en verwacht, niet eén van mijn collega’s. Misschien zo’n financieel-bijtel-bewuste boekhouder die hiermee een corporate uiting ingeboekt krijgt zonder dat het loon in natura wordt. Maar ook in dat laatste geval zou ik nog liever in mijn tuinbroek naar een klant gaan dan zo’n jasje aan te doen.
Soms worden de grenzen van het ‘out of the box’ denken echt overschreden. Want what’s next? Een condoom met het logo van een energydrink erop, ter bevordering van de prestatie?
Soms, heel soms ben je gewoon doorgedraaid en moet iemand je aan je haren trekken, zodat je weer bij zinnen komt. En als dat niet helpt, dan moeten de bedenkers met naam en toenaam op een site vermeld worden. Wie weet is dat een idee met draagvlak ten aanzien van nut en inhoud. Want die zakflap moet dan wellicht inhoud symboliseren maar heeft er absoluut geen.
En natuurlijk: smaken verschillen. De uwe is niet gelijk de mijne en dat soort inkoppers. Maar wat overblijft, is een stelletje stumpers die pakken moeten dragen waar ze zelf nooit voor zouden kiezen, op last van hun meerderen. Die zelf, zo zag ik laatst, wel uitkijken om in zo’n pak gezien te worden. Want zij werken weliswaar bij hetzelfde bedrijf, maar ze zijn géén stumpers.
Ik draag geen pak. Al heel lang niet meer. Maar wat als dat algemeen geaccepteerd gaat worden? (Wordt overigens hoog tijd, maar dat terzijde.) Dan komt er vast wel iemand op het lumineuze idee om andere uitingen te verzinnen. Nou, hier komt er alvast eén. Van mij. Van het huis: kont-reclame. You can kiss my…