Vrijheid te koop

Ik ben een mwm’er: een mooi-weer-motorrijder. Geheel in de traditionele lijn der verwachting kocht ik zo’n tweeënhalf jaar geleden een motor. Toen ik veertig was. En nu ben ik verkocht en verknocht aan het soepel door de bochten glijden in mijn helaas veel te schaarse vrije tijd.
Mijn vrouw weigert mee te rijden. Zij zou ook alleen achterop meekunnen; bij gebrek aan een motorrijbewijs maar bovenal omdat ze er geen klap aan vindt. En da’s heel mooi. Motorrijden doe je immers enkel met je maten. Er gaat namelijk niets boven het samen cruisen met de boys. Uiteraard in een heel foute uitrusting bestaande uit een spijkerjack met embleem, pothelm, doekje voor de mond gebonden en een heel vette zonnebril.
En dit is thuis nog te verkopen ook! Maar let op: de trucs die ik nu vertel, blijven wel onder ons… Allereerst probeer je je vrouw te verleiden tot het behalen van haar motorrijbewijs. En laat daarbij vooral trots je outfit zien, compleet met het buikje dat er nu eenmaal bij hoort. Geen buik? Oefenen met bier drinken. Succes gegarandeerd. Vervolgens heel veel foto’s maken van rijden in de regen met veel wind. (Natuurlijk zijn dit foto’s van anderen.) En ten slotte zeg je dat je van motorrijden weliswaar een dikke kont krijgt, maar dat de vrijheid het ultieme gevoel is dat je ervoor terugkrijgt. En dit illustreer je telkens bij thuiskomst van een motortocht door je vrouw lekker te verwennen.
Welkom vrijheid, echt waar. Dus vanaf nu kun je gaan en staan waar je maar wilt op je eigen Fatboy. En ik zal je nog wat vertellen: daar rijden de laatste tijd heel veel mooie vrouwen op. Dat is namelijk helemaal ‘in’. En jij en ik zijn nu de enigen die dit weten. Alvast heel veel rijplezier gewenst!