Tuut tuut

Een nieuwe auto gekocht. Een Jaguar. Leuk. Snel even verzekeren. Dus mijn maatschappij gemaild voor een offerte. Binnen 24 uur een aanbieding van de ANWB (Unigarant). Netjes. Slechts één klein dingetje: de auto moet alarmklasse 4 hebben plus autorisatiekaart (wat dat ook mag wezen). Ik bellen met Jaguar. Nee, standaard is klasse 3 ingebouwd. Maar dat is nooit een probleem, zeggen ze bij Jaguar. Alle S-types worden altijd probleemloos verzekerd zonder klasse 4.
Dus ik weer mailen met de ANWB. Maar die blijven bij hun standpunt. Ik kan dus kiezen: wel klasse 4 en via ANWB verzekerd worden/blijven of… oprotten.
Even bellen met een inbouwcentrum. Wat kost dat pimpen naar klasse 4? Slechts 999 euro plus 20 euro per maand aan abonnementskosten. Pardon? Blijkt om een locatiesysteem te gaan voor het achterhalen van de auto in geval van diefstal. Dus telefoonabonnement. Duur.
Dan maar een andere maatschappij. Kom ik uit bij Univé. Graag offerte. Leuk meisje aan de telefoon. Begon gelijk met ‘je’ en ‘jij’, want we kennen elkaar tenslotte al vier zinnen. Offerte doorgelopen en de premie valt mee. Niet veel hoger dan bij de ANWB. Maar dan, zonder mijn reactie op het aanbod af te wachten, zet zij me even in de wacht. Om na een minuut terug te komen met een verrassende wending. Of ik ook mijn andere verzekeringen bij hen wil onderbrengen. Anders accepteert de maatschappij mijn aanvraag niet.
Pardon? Chantage omwille van een autoverzekering? Ik moet ‘totaalklant’ worden, anders gaat de gunst van acceptatie door de maatschappij voorbij? Ja, zegt mijn nieuwe vriendin aan de telefoon. Zij baalt er ook van. Komt door die auto. Is een dure. En dat maakt het zo moeilijk. Eigenlijk is het allemaal mijn eigen schuld.