Mercedesangst!

Nu ik bijna aan een nieuwe auto toe ben, zou ik het liefst een Mercedes willen. Maar je zult er maar in één gezien worden! Krijg je gelijk de vraag naar je toe geworpen of je aannemer, boer of crimineel bent. En ik ben _ wellicht helaas _ geen van de drie.
Een paar jaar geleden heb ik een keer proefgereden in zo’n Duits ‘Wirtschaftswunder’. En nog altijd herinner ik me dat het de fijnste auto is waar ik ooit in heb gereden. Maar uiteindelijk kocht ik toch een Saab.
Stilletjes bleef ik hopen op de marketeers van Mercedes die mij de passende beleving zouden overbrengen ter stimulering van mijn latente aankoopgevoel. Helaas tevergeefs. Toch ben ik onlangs, als onderdeel van mijn preoriëntatiefase voor aankoop, weer gaan kijken bij de dealer van Mercedes-Benz. En bij het zien van die enorme kofferbakken kon ik mijn gedachten niet bedwingen: hoeveel hooibalen passen hier wel niet in of hoeveel zakken cement? En zelfs: hoeveel lijken kun je hierin verstouwen?
Een kritische blik in de showroom leerde mij dat ik in een soort ‘twilight zone’ terecht was gekomen. Even verderop waren, voor mij overduidelijk, een stel witteboordencriminelen in gesprek met een verkoper. En in de hoek stond een man op klompen. Echt waar!
Werd ik weer bevestigd in mijn vooroordelen? Of zocht ik bevestiging?
Toch een keer rijden in de E-klasse. De ‘S’ is veel mooier maar die kan ik me als eenvoudige reclamejongen niet veroorloven. Het rijdt, wederom, geweldig!
Gisteren bezocht ik mijn Saab-dealer. Gekeken naar een 9-5. Het publiek in de showroom past bij de doelgroep: grijs, saai en oerdegelijk. Ik rij dus in een bij mij passende auto. Wat zeg ik nu? Mensen, ik ga een Mercedes kopen…