Kritiek

Hoeveel kritiek kunt u hebben? Anders gesteld: hoe kun je inschatten welke hoeveelheid kritiek u aankunt? En wie bepaalt dat dan? Verder is er nog de vraag hoe het gebracht moet of mag worden: opbouwend, ongezouten of verborgen? En in welke setting? Onder vier ogen, dus in een één-op-één situatie, of juist in gezelschap van collega’s om het beter te laten beklijven? En gebeurt het soms of bent u een regelmatig slachtoffer?
Oh, u herkent zich niet in deze vragen? Dan bent u waarschijnlijk één van de slagers van het bedrijf. Ook goed.
Het blijft een moeilijke materie. Het leveren van kritiek is voor velen vaak net zo moeilijk als het ontvangen ervan. En het moeilijkste is inderdaad in te schatten in hoeverre de ontvanger de rechtvaardigheid ervan inziet. De meeste ontvangers vinden critici namelijk onkundig. Want wie denken zij wel niet wie ze zijn om dit of dat over hen te durven zeggen! Laten ze eerst naar zichzelf kijken. Hier ontstaan pas de echte moeilijkheden. Niet zozeer de inhoud van de kritiek is de eigenlijke oorzaak van het probleem als wel de zender in combinatie met de boodschap.
Wij mensen hebben nu eenmaal de neiging om ons eigen gedrag als goed te ervaren. Anders zouden we immers niet doen wat we doen en niet zeggen wat we zeggen. Waarbij we wel verantwoordelijk willen zijn voor onze daden maar verder geen gezeur. Dus ook geen kritiek.
En ons vak? Een wereld vol met de grootste ego’s die altijd gelijk (moeten) hebben. Mijn collega’s, ikzelf en onze opdrachtgevers gezellig in een kring. En daarbij meegenomen dat de meeste opdrachtgevers marketeers zijn of alwetende managers, dan weet u genoeg. Maar gelukkig (ook voor hen) heb ik altijd gelijk en ben ik voutloos.