april 2008

Stop

Soms is het beste wat je kunt doen, niets doen. Zeker wanneer je in de gaten krijgt dat je in cirkels aan het rondrennen bent, is het beter even pas op de plaats te maken. Zo althans, vertelde mij Robert Benninga, (een) goeroe in het positief denken.
Da’s best moeilijk. Want een mens is gemaakt om vooruit te komen en te bewegen, dus resultaat te boeken in de meest brede zin van het woord.
Maar de afgelopen week heb ik het eens echt gedaan. Ik ben op dinsdag gestopt met werken. Mijn vrouw en kinderen hadden hier dan ook echt last van. Voor een paar dagen deed ik namelijk helemaal niets. Geen boodschappen, niet koken, geen kinderen halen en brengen van en naar school. Helemaal niets.
Het was een bijzondere ervaring. Ik vat het even kort voor u samen.
Dinsdag: hoewel ik vroeg opstond, bleef ik om 8.45 uur alleen achter in een leeg huis. De stilte overviel me. Maar wat wil je ook met vier kinderen. Vrijwel de hele dag kranten gelezen en naar opera’s geluisterd.
Woensdag: ’s morgens overviel me de angst van “wat nu te doen?”. Ben gaan wandelen en merkte na afloop dat ik vier uur gelopen had.
Donderdag: ik kom er lekker in, dat nietsdoen. De hele dag gebruikt om aantekeningen te maken van mijn eigen hersenspinsels. Gevolg: ik had het druk.
Vrijdag: wat, is het nu al vrijdag? Ben naar Amsterdam gereden om de hele dag rond te lopen in het centrum. Hoewel ik er regelmatig kom, had ik dat voor het laatst gedaan toen ik nog studeerde, twintig jaar geleden! Het weekend vloog voorbij, en niet alleen omdat ik zoveel mogelijk weg was om alleen te zijn met het nietsdoen.
Het is nu maandag en ik bruis van de energie. Al mijn gedachten en ideeën ga ik ordenen en waar mogelijk uitvoeren. Wat een fantastisch idee, zo’n mini-sabbatical. Volgende week weer.

Terug naar overzicht