| januari/februari
2006
Servive van uw zaak
Deze keer wil ik het graag met u
hebben over uw servicegraad.
Wat is service?
In mijn beleving omvat het woord de volgende definitie:
Service is de klant datgene geven wat hij / zij niet
zou verwachten.
Dus als restaurant Tralala kleurplaten gaat uitdelen
aan haar kleine gasten is dat service. Althans de
eerste keer. Kom je volgende maand terug en de kids
krijgen weer een kleurplaat, is dat normaal en geen
service. Service is dus aan slijtage onderhevig. En
dat geeft u en uw collega’s steeds weer de kans
om u te onderscheiden of, in geval van verbeteringen
bij de buren, oplopende achterstand.
Dus werp ik de vraag op; hoe is het
met uw servicegraad gesteld?
‘Fantastisch’, hoor ik u zeggen. Ja, ja,
dat zal wel. Stelt u zich eens voor dat ik aan het
voetballen ben op zondagmorgen in het 12e seniorenelftal
van de plaatselijke voetbalclub. Met nadruk zeg ik
‘stelt u zich dit eens voor’, want in
werkelijkheid lees ik op zondagmorgen rustig de krant
met een kop koffie, maar dit terzijde. Nu ben ik dus
hypothetisch gesproken aan het voetballen en ik word
getackeld, val en pardoes breekt mijn bril (nee, geen
sportbril want die had ik nog niet gekocht) in 12
stukken.
En dan?
Bent u thuis voor mij? Ofwel, kunt u of gaat u mij
helpen die zondagmorgen met een bril. Bent u überhaupt
bereik-baar voor dit soort calamiteiten? Of zit u
net als ik in
werkelijkheid achter de krant met een soortgelijk
kopje koffie? Heeft u eigenlijk wel een ‘zondagmorgentelefoonnummer
voor in noodgevallen’? Zo nee, zou u zo’n
nummer moeten hebben? Zo ja, werkt dit positief voor
u als het gaat om het zakelijk belang? En voor het
privé belang?
Tja, service…
Het is een zaak van een steeds verder strekkend elastiek.
Je rekt het uit en merkt dat je opnieuw nog een stukje
verder kunt trekken. Steeds verder totdat je weet
(of meent) dat het niet veel verder meer kan gaan
voordat het elastiekje knapt. Overigens, met pijnlijke
gevolgen.
Maar troost u. Voor de meeste van
u is het moment van ‘bijna breken’ nog
lang niet aangebroken. Want, helaas, zijn de meeste
van u alleen van mening dat er veel service wordt
verleend in plaats van werkelijk te geven. Wie het
niet eens is met mij mag het zeggen. Uiteindelijk
gooit hij die zonder zonde is de eerste steen.
Wie mag ik van u verwelkomen op
jsuiskens@precies.com?
Terug naar overzicht |