Home


Disclaimer
 
naar >> raamspreuken

 

 

mei 2008

Brillologie

Ikzelf twijfel al jaren om mijn ogen wel of niet te laten laseren. Uiteraard begrijp ik dat alleen al het woord ‘laseren’ voor velen van u vloeken in de kerk is. Wees echter gerust. Ik kan u meedelen dat ik het, in ieder geval voorlopig, nog steeds niet aandurf. De broodje-aap (?) verhalen die de ronde doen hebben zijn effect op mijn angst op de gevolgen van een dergelijke ingreep gehad. Ik durf het dus niet. En waarom zou ik? Brillen kunnen heel mooi zijn. Het is alleen soms lastig. Zeker met sporten en buiten lopen in de regen. Lastig is vooral mijn ego rondom de impact op het uiterlijk en mijn vermeende schoonheid.

Zo niet voor mijn twee jongste kinderen. Zij vinden het jammer dat ze geen bril hoeven te dragen. Want brillen zijn cool. Iets wat ik laatst met verbazing hoorde toen een klasgenootje van mijn dochter een bril kreeg. Niet zomaar een bril, maar een bril met een montuur van een van de karakters uit een populair kinder tv-programma.

Een hele verandering als ik dat vergelijk met mijn jeugd. Iets wat overigens al best wel lang geleden is, maar dat terzijde. Toen, jaren geleden dus, was het absoluut super-on-cool, niet-vet, absolutely-not-done om een bril te (moeten) dragen. En daar was genoeg aanleiding toe. Brillen waren zonder uitzondering afzichtelijk, veel te opvallend, zaten altijd scheef en maakten je als kind gegarandeerd lelijk.
Vandaag is dat dus helemaal anders. Er zijn ongeveer net zoveel modellen als er kinderen rondlopen en daarbij is het dragen van een bril geen schande meer. Sterker nog; een bril is hot. En mijn kinderen, die als constante marktonderzoekers op het schoolplein rondlopen, bewijzen dat. Want mijn dochter vroeg of ze niet een nep-bril mocht gaan dragen. Een echte bril, maar dan met gewone glazen. Uiteindelijk had ik er ook eén en dus had zij er ook recht op, vond ze. En met bril liep ze er op school helemaal super-cool bij.
Heb ik even over nagedacht. En uiteindelijk het verzoek afgewezen en gezegd dat ik daar niet aan begin. Sorry. Zowel naar mijn dochter als naar u. Want er zijn grenzen.

Terug naar overzicht