| mei 2008
Brillologie
Ikzelf twijfel al jaren om mijn ogen
wel of niet te laten laseren. Uiteraard begrijp ik
dat alleen al het woord ‘laseren’ voor
velen van u vloeken in de kerk is. Wees echter gerust.
Ik kan u meedelen dat ik het, in ieder geval voorlopig,
nog steeds niet aandurf. De broodje-aap (?) verhalen
die de ronde doen hebben zijn effect op mijn angst
op de gevolgen van een dergelijke ingreep gehad. Ik
durf het dus niet. En waarom zou ik? Brillen kunnen
heel mooi zijn. Het is alleen soms lastig. Zeker met
sporten en buiten lopen in de regen. Lastig is vooral
mijn ego rondom de impact op het uiterlijk en mijn
vermeende schoonheid.
Zo niet voor mijn twee jongste kinderen.
Zij vinden het jammer dat ze geen bril hoeven te dragen.
Want brillen zijn cool. Iets wat ik laatst met verbazing
hoorde toen een klasgenootje van mijn dochter een
bril kreeg. Niet zomaar een bril, maar een bril met
een montuur van een van de karakters uit een populair
kinder tv-programma.
Een hele verandering als ik dat vergelijk
met mijn jeugd. Iets wat overigens al best wel lang
geleden is, maar dat terzijde. Toen, jaren geleden
dus, was het absoluut super-on-cool, niet-vet, absolutely-not-done
om een bril te (moeten) dragen. En daar was genoeg
aanleiding toe. Brillen waren zonder uitzondering
afzichtelijk, veel te opvallend, zaten altijd scheef
en maakten je als kind gegarandeerd lelijk.
Vandaag is dat dus helemaal anders. Er zijn ongeveer
net zoveel modellen als er kinderen rondlopen en daarbij
is het dragen van een bril geen schande meer. Sterker
nog; een bril is hot. En mijn kinderen, die als constante
marktonderzoekers op het schoolplein rondlopen, bewijzen
dat. Want mijn dochter vroeg of ze niet een nep-bril
mocht gaan dragen. Een echte bril, maar dan met gewone
glazen. Uiteindelijk had ik er ook eén en dus
had zij er ook recht op, vond ze. En met bril liep
ze er op school helemaal super-cool bij.
Heb ik even over nagedacht. En uiteindelijk het verzoek
afgewezen en gezegd dat ik daar niet aan begin. Sorry.
Zowel naar mijn dochter als naar u. Want er zijn grenzen.
Terug naar overzicht |